Yang Luchan

 (1799-1872)

Yang Jianhou

 (1839–1917)

Zhang Qinlin

(1888–1967)

Wang Yen-nien

(1914-2008)

Twórca stylu Yang Taijiquan i jeden z najsłynniejszych mistrzów chińskich sztuk walki o reputacji niepokonanego wojownika.

Historia Yang Luchana jest niejasna. Większość informacji o jego życiu pochodzi z przekazów ustnych oraz niepotwierdzonych źródeł. Biorąc to pod uwagę oraz dość powszechne w chińskiej kulturze mieszanie legend i faktów historycznych, istnienie kilku różnych wersji życiorysu Yang Luchana nie jest zaskakujące.

 

Yang Luchan urodził się w biednej rodzinie w Guangping, w prowincji Hebei. Nie budzi wątpliwości fakt jego pobytu w wiosce Chen, ale zwłaszcza ten okres jego życia wzbudza wiele kontrowersji wśród praktyków różnych styli Taijiquan. Według jednej z wersji Yang Luchan przybył o wioski Chen jako młodzieniec mając już pewne doświadczenie w sztukach walki. Inna wersja głosi, że został oddany na służbę jeszcze jako dziecko. Podobnie duża rozbieżność zdań istnieje w kwestii jego nauki sztuki walki. Jedni uważają, że uczył się głównie samodzielnie, podglądając z ukrycia treningi, a na ucznia został przyjęty dopiero po tym, jak pokazał poziom swoich umiejętności i pokonał starszych uczniów z rodziny Chen. Inni twierdzą, że został przyjęty na ucznia przez mistrza Chen Changxing po latach wiernej służby. 

Pewne jest jednak, że Yang Luchan przybył do Chenjiagou i spędził tam przynajmniej 10 lat (wg niektórych źródeł nawet 20 lat) ucząc się sztuk walki od rodziny Chen.

 

Późniejszy okres życia Yang Luchana jest znaczne lepiej udokumentowany. 

Po powrocie do Guangping zaczął przekazywać zdobytą wiedzę, a wśród jego pierwszych uczniów znalazł się Wu Yuxiang – urzędnik państwowy i człowiek pochodzący z zamożnej rodziny. To właśnie za jego sprawą Yang Luchan zaczął wkrótce uczyć w Pekinie przedstawicieli arystokracji oraz członków Straży Cesarskiej. To własnie w czasie swojego pobytu w Pekinie zyskał reputację niepokonanego i przydomek Wudi ("Bez przeciwnika") .

Yang Jianhou był trzecim synem Yang Luchana. Jianhou oraz jego brat, Banhou, przeszli rygorystyczny trening swojego ojca, dzięki któremu osiągnęli najwyższy poziom umiejętności. Banhou znany był ze swojej bezwzględności zarówno dla przeciwników, jak i uczniów. Dla odmiany Yang Jainhou był lubianym nauczycielem i miał wielu uczniów.

Uczeń Yang Jianhou i jego syna Yang Chengfu. Mistrz Michuan Taijiquan w III generacji i pierwsza osoba spoza rodziny Yang dopuszczona do nauki tego stylu.

Urodzony w Xingtai, w prowincji Hebei. Rozpoczął naukę sztuk walki u rodziny Yang w wieku 14 lat.

Więcej o historii jego życia można przeczytać w atrykule dotyczącym historii Yangjia Michuan Taijiquan.

Nauczyciel Yangjia Michuan Taijiquan w IV generacji oraz taoistycznej medytacji w tradycji Jin Shan Pai w V generacji.

Urodzony w mieście Taiyuan, w prowincji Shanxi. Rozpoczął trening sztuk walki w młodym wieku od nauki Xingyiquan i Changquan. Później kontunuował trening sztuk walki ucząc się Taijiquan od mistrza Wang Xingwu.

Rozwijał karierę wojskową kończąc w 1937r. Akademię Wojskową w Shanxi, a później biorąc udział w wojnie japońsko-chińskiej w latach 1938-45.

 

W roku 1945 został przyjęty na ucznia przez mistrza Zhang Qinlina, od którego nauczył się całego przekazu Yangjia Michuan Taijiquan. 

W roku 1949 po chińskiej wojnie domowej i ewakuowaniu rządu Republiki Chińskiej na Tajwan, Wang Yen-nien przeniósł się tam i rozpoczął pracę w Ministerstwie Obrony. Wtedy też stracił kontak ze swoim nauczycielem.

 

W 1954r. Zakończył karierę wojskową i skupił się wyłącznie na praktyce Yangjia Michuan Taijiquan, ucząc tego stylu przez ponad 50 lat na Tajwanie oraz na seminariach w USA i Europie.

W roku 2005 założył National Yangjia Michuan Taijiquan Association .

Zmarł w roku 2008 w Tajpej w wieku 94 lat.

Yangjia Michuan Taijiquan

Copyright © 2013-2017 Krzysztof Tyc 

Wszystkie teksty zostały zamieszczone za zgodą ich autorów.

info@grtc.pl 

Kontakt:

tel.: 606 387 004

Kontakt:

tel.: 606 387 004

info@grtc.pl 

GREAT RIVER TAOIST CENTER

Centrum Taoistyczne "Wielka Rzeka"