Taiji Quan Rodziny Yang – Ukryty Przekaz

autor: Scott M. Rodell

tłumaczenie: Krzysztof Tyc

 

Yang Lu Chan jest bez wątpienia najbardziej znanym mistrzem chińskich sztuk walki na świecie. Historia o zgłębieniu sekretu taijiquan w odległej wiosce Chen Jia Gou i reputacja jaką zdobył jako "Yang Niepokonany" (Yang Wudi), są znane wśród wszystkich praktyków taiji. Sława Yang Lu Chana nie dziwi biorąc pod uwagę fakt, że sztuka przez niego stworzona – styl Yang Taiji Quan – jest najbardziej popularna i ćwiczona w każdym zakątku świata. Co jest zaskakujące to fakt, że w ciągu niecałych stu lat zmienił on mało znaną chińską rodzinną sztukę w popularne ćwiczenia praktykowane w Ameryce.

 

Według znanej opowieści wyzwanie, jakie rzucił mu przywódca Gwardii Cesarskiej, dało Yang Lu Chanowi szansę na szybkie zdobycie rozgłosu. Mogło jednak równie szybko przynieść mu zgubę w razie przegranej. Jednak zwycięstwo nie oznaczałoby spokoju. Cesarski Strażnik straciłby twarz i nigdy nie przestałby prześladować rodziny Yang. Mistrz doszedł więc do wniosku, że jedyny sposób na zachowanie reputacji "Niepokonanego" i uniknięcie zemsty, to doprowadzenie do sytuacji patowej.

Yang czuł, że aby tego dokonać, jego umiejętności muszą być trzy razy większe niż przeciwnika. Historia pokazała, że ta walka istotnie zakończyła się remisem.

Po pokonaniu tej przeszkody, na drodze Yang Lu Chana pojawiła się następna. Rodzina Cesarska zdecydowała, by Yang nauczył ich swojej sztuki walki. Trudno dzisiaj uznać to za problem, ale w tamtych czasach władcami Chin byli Mandżurowie z północy, uznawani przez Chińczyków za najeźdźców. Kierowany patriotyzmem, Yang nie chciał przekazywać swojej sztuki obcym. Jednak niebezpiecznie jest odmawiać Cesarzowi. Dlatego Yang Lu Chan stworzył Nowy Styl Yang, zbliżony w wyglądzie do stylu rodziny Chen, ale bez wielu elementów jego osobistego stylu walki. Taki był początek tego, co dziś jest nazywane Yangjia Michuan (Ukrytym Przekazem Rodziny Yang), czyli Lao (Starym Stylem) oraz Xin (Nowym Stylem Yang). Pierwszy był przekazywany jedynie w rodzinie, drugi – rozpowszechniany publicznie.

Gdy synowie Yang Lu Chana, Chien-ho i Ban-ho, oraz jego wnuk, Chen-fu, zaczęli później uczyć publicznie, z konieczności rodzina Yang kontynuowała też trening drugiego stylu w sekrecie. Sprowadziłoby to na nich szybko kłopoty, gdyby arystokracja dowiedziała się o wcześniejszym podstępie Yang Lu Chana. Wielu adeptów sztuk walki (zwłaszcza nie trenujących stylu Yang) twierdzi, że Nowy Styl jest bezużyteczny pod zwględem bojowym. Nie ma to żadnego potwierdzenia, jak pokazuje nawet szybka analiza historii oraz współczesnych mistrzów tego stylu. Wnuk Yang Lu Chana, Yang Chen-fu, nigdy nie uczył się starszej formy Michuan, a mimo to był znanym wojownikiem. Wielu z uczniów Yang Chen-fu, zwłaszcza Chen Wei-ming i Cheng Man-Ch'ing, mają status legendarnych wojowników taiji. Najbardziej znany w Ameryce przedstawiciel bojowej strony taijiquan, William CC Chen, uczył się wyłacznie Nowego Stylu Yang.

Co w takim razie pozostało w przekazie rodziny Yang i co jest w Michuan takiego, czego brak w nowym Stylu? Zdumiewające jest to, że Michuan jako część stylu Yang, był tylko o krok od zapomnienia. Historia tego stylu była równie kręta jak historia wojenna Chin.

 

Yang Lu Chan już od dawna nie żył, gdy jego syn Chien-ho zdecydował, by przekazać tę sekretną sztukę po raz pierwszy komuś spoza rodziny. W tych czasach reputację zdobywło się przez wyzwania, nie przez warsztaty i treningi. Yang Chien-ho stoczył raz walkę z mistrzem Zi Ran Men, Du Xing-wu, która pozostała nierozstrzygnięta*. Uczeń mistrza Du postanowił ponownie wyzwać rodzinę Yang. Nazywał się Wan Mou i szybko zdobywał w Chinach sławę podróżując oraz wygrywając pojedynki.

Kiedy Wan przybył do ośrodka treningowego rodziny Yang, uczniowe obawiali się, że bedą musieli odpowiedzieć na wyzwanie i stawić mu czoła. Kiedy tak stali na dziedzińcu, spoglądając nawzajem na siebie, jeden z nich, Zhang Qin-lin, przemówił. "Dobrze, ja pójdę zobaczyć, czego chce Wan", powiedział Zhang i wyszedł na zewnątrz.

Ku zaskoczeniu wszystkich po kilku minutach wrócił cały i zdrowy, a Wan zniknął. Zhang powiedział, że Wan poprosił o lekcję, aby nauczyć się stylu Yang (był to uprzejmy sposób rzucenia komuś wyzwania). Zhang zgodził się. Wiedząc że wojownicy Zi Ran Men byli szczególnie dobrzy w pracy nóg, Zhang był gotowy, gdy Wan zaatkował kopnięciem. Zhang odbił je na bok i wykorzystał lukę w obronie, by zaatakować pięścią. W tym samym czasie Wan również wyprowadził uderzenie i ich dłonie zderzyły się. Wan natychmiast się zatrzymał i wykonując ukłon, krzyknął: "Gao Ming (świetnie)!" Zhang przypuszczał, że nadgarstek jego przeciwnika został kontuzjowany i nie mógł kontynuować walki.

Zhang w tym czasie uczył się Nowego Stylu Yang od Yang Chen-fu. Chien-ho, widząc lojalność Zhanga wobec swojego nauczyciela, przywołał go do swoich osobistych kwater, by mu się przyjrzeć. Chien-ho zauważył, że Zhang rzeczywiście miał wygląd wojownika. Był niski i ciężki, a jego ręce i stopy były dwa razy większe niż innych ludzi. Zhang przybył do domu rodziny Yang w wieku 14 lat po śmierci rodziców, by rozwijać swą miłość do sztuk walki. Chien-ho widząc to zdecydował, by w sekrecie uczyć go formy Michuan, nigdy wcześniej nie przekazywanej poza rodziną Yang.

Zhang Qin-lin później stał się sławny, wygrywając All China Fighting Championships w roku 1929 w kategorii walki wręcz. T.T. Liang (starszy uczeń Cheng Man-ch'inga) opisywał Zhanga, jako człowieka o niesamowitych zdolnościach. W czasie II Wojny Światowej Cheng spotkał Zhanga w Nanjing. Obaj byli uczniami Yang Chen-fu, więc młodszy Cheng chciał sprawdzić swoje umiejętności i wyzwał Zhanga na pojedynek pchających dłoni. Liang podsumował to spotkanie machnięciem ręki: "Zhang po prostu rzucił go na ziemię". Ciąg dalszy tej historii mówi, że Cheng ukłonił się, a potem przez dziewięć miesięcy uczył się pchających dłoni od Zhanga. W końcu Cheng ponowił wyzwanie i znów został powalony na ziemię.

 

Co sprawiło, że Zhang był tak silny? Liang powiedział: "On nauczył się czegoś w górach od pewnego Taoisty". To właśnie taoistyczny styl życia Zhanga sprawił, że zdecydował się wieść ciche życie, a nie uczyć sztuk walki. Ostatecznie Zhang nauczał jedynie siedmiu uczniów ( Cheng Man-ch'ing, Wang Shan-zhi i Li Yun-long z Hebei, Hu Yao-zhen, Liu Zhi-liang, Su Qi-geng i Wang Yen-nien z Shanxi). Z tych siedmiu tylko jeden wciąż żyje - Wang Yen-nien mieszkający na Tajwanie i uczący Michuan Taijiquan (mistrz Wang zmarł w 2008r. - przypis tłumacza).

 

Wang został przyjęty na ucznia przez Zhanga dopiero za sprawą swojego ojca, który studiował Taoistyczą Medytację w tym samym Dao Guan (centrum taoistyczne), co Zhang. Dziś w wieku 86 lat Wang jest ostatnim i najmłodszym z uczniów Zhanga. Nikt nie wie, jaki był ostatecznie los  Zhang Qin-lina.

 

(*Du Xing-wu został później ochroniarzem Sun Yet-sena)

Yangjia Michuan Taijiquan

Copyright © 2013-2017 Krzysztof Tyc 

Wszystkie teksty zostały zamieszczone za zgodą ich autorów.

info@grtc.pl 

Kontakt:

tel.: 606 387 004

Kontakt:

tel.: 606 387 004

info@grtc.pl 

GREAT RIVER TAOIST CENTER

Centrum Taoistyczne "Wielka Rzeka"