Dao – chińska szabla 

Geometria głowni:

Szable chińskie mogły mieć głownie proste (zhibeidao) lub w różnym stopniu zakrzywione (peidao). Początkowo szable chińskie były proste, dopiero w okresie dynastii Yuan zaczęły powstawać pierwsze szable o zakrzywionych głowniach. Były one wzorowane na szablach turecko-mongolskich, używanych przez jeźdźców. Podczas walki konnej stsowano głównie cięcia, a taki profil zapewniał większą efektywność tych technik. Od okresu dynastii Ming pojawiło się kilka innych typów zakrzywionych szabli dao - zostaną one przedstawione w dalszej części tego opracowania.

Rys. 3: Typowy wygląd szabli turecko-mongolskich, które stały się pierwowzorem chińskich szabli w okresie dynastii Yuan

Długość zależała od zastosowania danej broni. Najczęściej głownie szabli dao mierzyły ok. 65-75 cm, krótsze (duandao) o głowni poniżej 60 cm służyły jako broń podręczna, a szable kawaleryjskie (qimadao) dochodziły do 85 cm długości. Szable dwuręczne miały głownie osiągające powyżej 120 cm.

Profil przekroju poprzecznego:

Drugim ważnym aspektem jest kształt przekroju poprzecznego głowni.

Pierwsze szable miały trójkątny przekrój, ale już w okresie dynastii Han zaczęły pojawiać się głownie z brązu i stali o przekroju trójkątnym z dodatkowym prostokątnym grzbietem. Był to najczęstszy kształt przekroju głowni do okresu dynastii Tang. W okresie dynastii Ming i Qing, za sprawą wpływów japońskich, zaczęły pojawiać się szable o tzw. diamentowym przekroju (z grzbietem głowni zwężającym się ku tyłowi). 

Należy dodać, że boczne ściany mogły być płaskie lub lekko wypukłe (co nadawało głowni kształt pocisku w przekroju poprzecznym – dla uproszczenia pominięto to na rysunkach).

Rys. 4: Różne kształty przekroju poprzecznego głowni szabli dao

Często szable dao posiadały różnej długości i szerokości bruzdy (zbrocza) wzdłuż głowni. 

Często błędnie uważa się, że służyły do odprowadzania krwi. Jest to jednak tylko element konstrukcyjny, którego celem było zmniejszenie wagi głowni, przy zachowaniu odpowiedniej wytrzymałości.

Typowa szabla peidao miała jedną lub dwie bruzdy po każdej stronie głowni zaczynające się w odległości kilku centymetrów od gardy. Mogły przebiegać przez niemal całą długość głowni lub tylko jej fragment. Jeśli były rożnej szerokości, to zwykle węższa była położona bliżej grzbietu.

Czasem występowały także bruzdy o segmentowej budowie lub zakrzywiające się w kształt litery „U” przy gardzie (patrz: Rys 4).

Rys. 5: Bruzda w kształcie litery „U” obejmująca początkowy fragment drugiej bruzdy.

str. 1

str. 3

Tradycyjna Szermierka Chińska

Copyright © 2013-2018 Krzysztof Tyc 

Wszystkie teksty zostały zamieszczone za zgodą ich autorów.

info@grtc.pl 

Kontakt:

tel.: 606 387 004

Kontakt:

tel.: 606 387 004

info@grtc.pl 

GREAT RIVER TAOIST CENTER

Centrum Taoistyczne "Wielka Rzeka"