Scott Rodell – Wrocław, Polska – 30.09 - 02.10.2016

W dniach 30.09 - 02.10.2016r. już po raz piąty mieliśmy okazję wziąć udział w warsztatach szermierki chińskiej poprowadzonych przez Scotta Rodella we Wrocławiu. 

Trwały jak zwykle 3 dni i tradycyjnie poświęcone zostały praktyce chińskim mieczem jian i szablą dao.

 

Mimo tego, że nasz trening jest skupiony na walce chińskim mieczem, nie poprzestajemy tylko na tym. By zrozumieć szermierkę chińską należy poznać różne rodzaje broni, ich słabe i silne strony. Nie tylko w teorii, ale i w praktyce. Dlatego w programie nauczania szermierki wg Scotta Rodella jest obok miecza także miejsce na jedno- i dwuręczną szablę oraz włócznię.

Sposób użycia szabli i miecza są zupełnie odmienne, stąd w Chinach stosowano inne nazwy na określenie tych sztuk. Jianfa (z chińskiego: jian – miecz, fa - metoda) to sztuka walki chińskim mieczem, a daofa (z chińskiego: dao – szabla, fa – metoda) to nauka posługiwania się chińską szablą.

Aby zrozumieć te różnice, trzeba najpierw zastanowić się na różnicami między mieczem i szablą. Chodzi nie tylko o inną budowę samej broni, ale o ich różny charakter. 

Szabla była w Chinach podstawową bronią wojskową. Dlatego też techniki szabli są zwykle prostsze, mniej finezyjne. Ma to sens, gdy weźmie się pod uwagę sytuację na polu bitwy - chińscy żołnierze walczyli szablami ustawieni w szyku bojowym, odziani w zbroje podobnie jak ich przeciwnicy. W takich warunkach nie było miejsca na swobodne poruszanie się i trzeba było umieć pokonać przeciwnika jak najszybciej i jak najprostszym sposobem. Tracą sens subtelne i finezyjne techniki, które są po prostu nieskuteczne przeciwko komuś odzianemu w zbroję.

Dla porównania miecz jest bronią, która nie była powszechnie używana na polu bitwy. Był za to oznaką statusu, a więc często był noszony przez arystokrację, wyższych urzędników, oficerów. Miecz był więc głównie używany w samoobronie, dlatego walka tą bronią przypomina pojedynek. Główną zaletą miecza jest jego wszechstronność – w repertuarze miecza mamy szybkie, krótkie pchnięcia i cięcia, ale też obszerne techniki o dużej sile. Walcząc mieczem należy wykorzystać tę różnorodność, by dopasowywać się do sytuacji i przeciwnika. Drugą zaletą miecza jest jego płynność – bardzo szybko można przechodzić między różnymi technikami, zmieniać dystans, atakować różne cele. Pod tym względem szermierka chińska różni się od europejskiej. W jianfa unikamy zderzania się mieczami, blokowania ostrzem, wchodzenia w zwarcie z przeciwnikiem – wszystkich rzeczy, które zaburzyłyby płynność naszego ruchy. Za to staramy się przekierowywać ataki i przechodzić do kontrataku jednym płynnym ruchem. W jednym z klasycznych tekstów o Taijiquan możemy przeczytać: „Przyjmowanie jest uwalnianiem. Uwalnianie jest przyjmowaniem.” W Taijiquan nie ma osobno ataku i obrony – jest jeden ciągły ruch. 

W porównaniu z walką szablą, jianfa charakteryzuje się dużo większym znaczeniem poruszania się i większą różnorodnością stosowanych kroków. Wykorzystujemy je do kontrolowania dystansu i linii centralnej, do ustępowania i unikania ataków przeciwnika oraz do ustawianie się w pozycji, która zapewni nam przewagę.

str. 2

Inne

Copyright © 2013-2018 Krzysztof Tyc 

Wszystkie teksty zostały zamieszczone za zgodą ich autorów.

info@grtc.pl 

Kontakt:

tel.: 606 387 004

Kontakt:

tel.: 606 387 004

info@grtc.pl 

GREAT RIVER TAOIST CENTER

Centrum Taoistyczne "Wielka Rzeka"